Bugün, 28 Haziran 2022 Salı

Yılmaz İMANLIK


İPEK MENDİL

İPEK MENDİL


Henüz 14 yaşım.

Ben Çanakkale’de şehit düşmüş bir çocuk,

Tıpkı sizler gibi.

Yalnız ölmedim ha!

Sakın sizi yanıltmasın mezar taşım!

 

Yüreğimde filizlenen umut çiçeklerim vardı.

Yanaklarımda allaşan Nevbahar’ın türküsü.

Gelincik misali tüllendi heyecanlarım.

Terleyen bıyıklarım, delikanlılığın en güzel süsü.

 

Henüz 14 yaşım.

Aşk yağmurlarının ilk damlası değdi dudaklarıma

Bir katre, sanki bir deniz.

Sanki içimde ılık ılık akan su,

Bakmaya kıyamadığım ahu gözler,

Gözlerimi kör eden sevdaların buğusu.

İpek mendile işlenmiş gizemli sözler.

 

Henüz 14 yaşım.

Çanakkale beni çağırıyor âh!

Gözlerime bakıyor anam, babam, bacım…

Yüreğimi yakar gibi bakıyor ilk aşkım

Ve Çanakkale ölümüne aşk,

Çanakkale ölümüne sevda,

Namlunun ucuna yüklenmiş kutlu dava…

Cebimde ipek mendilim,

Üstünde umudum, göz nurum, sevgilim…

 

Şimdi aşk için savaşma vakti.

Çanakkale varsa aşk da var

Aşk varsa herkes bahtiyar.

Son kurşun saplandığında kalbime

Elimde ipek mendil, gözümde sevgilim.

Dudaklarımda kan kırmızı tebessüm

Vatan toprağı incinir mi acep

Ağırlaşan bedenim üstüne düşünce?

 

Sevdama kurşun sıkan Anzak,

Senin de bir bekleyenin var mı geride?

İpek mendilimi sana veriyorum bak

Yavukluna ver ve gözlerine bak.

 

Henüz 14 yaşım.

Ben Çanakkale’de şehit düşmüş bir çocuk,

Tıpkı sizler gibi.

Yalnız ölmedim ha!

Sakın sizi yanıltmasın mezar taşım!

Şehitler Anıtı’ndan her gün izliyorum sizi

Henüz 14 sizin de yaşınız.

Ben bütün sevdiklerimden

Sizin için vazgeçtim, giderim bir daha

Eğilmesin yeter ki başınız.

 

Mendilimde kan, Çanakkale bir destan

Ve ipek mendilim, hâlâ ıslak…