Yürü küheylanım göçelim burdan
Sevgisi olmayan elde durulmaz
Menzilimiz uzak açalım burdan
Kadir bilinmeyen elde durulmaz
Kabını elinde dolu sananlar
Pervane olup boşa dönenler
Hakkın kapısından geri gelenler
Doğruluk olmayan elde durulmaz
İnsanlık yok konuşuyor paradan
Haber vermez gönlündeki karadan
Gel gidelim küheylanım buradan
İnsanlık olmayan elde durulmaz
Sarardı benzimiz döndü gazele
Hasret kaldık gönülleri güzele
Gönlünün pasını sil de tazele
Kararı olmayan elde durulmaz
Göçümü tayladım giderim durmam
Cevabı meydanda soruyu sormam
Yalvarıp yakarsan geriye durmam
Azmi’yi duymayan elde durulmaz