Çocukların büyüdükçe kendilerine göre ihtiyaçları,istekleri oluyor. Anne ve Baba olarak bu istek ve ihtiyaçları çocukla çatışmadan onu korkutmadan yapmak en güzeli.
Ancak bazen çocuğu ikna etmek öyle kolay olmuyor. Böyle durumlarda bir çok ebeveyn çocuğu korkutarak ikna etmeye çalışır.
Yemeğini bitirmeyen çocuğa ,yemeğini yemezsen “iğneci gelir,sana iğne yapar demek.” markette bağırıp çağıran yaramazlık yapan çocuğunuza “bu teyze sana kızar bak “demek
Uyumayan çocuğa “bak uyumazsan öcüler gelir “demek. Çocuğu korkutarak denileni yaptırmak. Çocuğa hiç bir şey öğretmez. Çocuk yaptığı hatanın,kurala uymamanın ,nelere sebep olacağını öğrenmemiş olur.
Çocuğu polis ile hemşire ile asker ile olmayan canavarlar ile korkutuyoruz.
Özellikle okul öncesi çocukta bunu yapmak çok kolay. Bu durum sadece çocuğun özgüveninin kırılmasına, tuvalete bile yalnız gidemeyesiniz, yalnız uyuyamamasına sebep olur, buna yeni korkular eklemesi çok daha kolay olur.
Çocuk disipline edilemeye çalışırken yaralı ve özgüveni düşük bir çocuk olur sadece.